Sint Jozef Parochie

Woord Pastorale team & overweging

Woord van het pastoraal team en overweging

25-jarig dienstjubileum Vincent te Plate (20 sept)

Afgelopen week hebben we in onze parochie mogen vieren dat Wouter Blesgraaf tot priester is gewijd en in zijn geboorteplaats Oisterwijk zijn eerste Mis heeft opgedragen in de St. Petruskerk. Een groot feest voor onze kerkgemeenschap! Over twee weken zal diaken Vincent te Plate zijn 25-jarig dienstjubileum vieren. Ook dit laten we uiteraard niet ongemerkt voorbij gaan. Wij zullen dit vieren tijdens de Eucharistieviering op zondag 1 oktober a.s. om 11.00 uur in de Petruskerk van de St. Jozefparochie. Na de viering is er gelegenheid om de jubilaris te feliciteren met dit jubileum in het St. Jozefcentrum, Kerkstraat 95A. 

Wijzigingen mistijden per 1 okt  (6 sept)

Het pastorale team van onze Jozefparochie heeft de noodzaak gezien om de zondagsvieringen in de kerken van Haaren, Moergestel en Oisterwijk beter op elkaar af te stemmen en onze priesters de kans te geven zondags in meerdere kerken te kunnen voorgaan. Daarom zullen vanaf zondag 1 oktober aanstaande de nieuwe Mistijden er als volgt uitzien:

  Zaterdag Zondag
H. Lambertuskerk Haaren 19.00 uur 09.30 uur       
Kerk St. Jans Onthoofding Moergestel 19.00 uur
park Stanislaus
09.30 uur
H. Joanneskerk Oisterwijk   11.00 uur
St. Petruskerk Oisterwijk 19.00 uur 11.00 uur

 


Kerkproeverij (23 aug)

De anglicaanse priester Michael Harvey startte in 2004 een experiment met de titel ‘Back to Church Sunday’, (terug-naar-de-kerk-zondag). Aan gelovigen van 160 lokale kerken werd gevraagd om kennissen, collega’s, buren of familieleden eens persoonlijk uit te nodigen om op zondag mee te gaan naar de kerk. Tweeduizend mensen accepteerden de uitnodiging. Vorig jaar lag het aantal deelnemende Britse kerken dertig maal zo hoog en het aantal ‘eerste bezoekers’ zelfs veertig maal zo hoog, op bijna 82.000! Ook in andere landen slaat de uitnodigingszondag aan. Dit jaar doen 25.000 lokale kerken in zeventien landen mee, waaronder ons eigen land.
Helaas zien we nogal wat lege plaatsen in onze kerken, maar die bieden wel plaats aan mensen die wij heel persoonlijk kunnen uitnodigen om mee te gaan naar de kerk op zondag. In het huidige bedrijfsleven is de druk op mensen groot en is geestelijke rust hard nodig. Daarom geloven wij, dat de bovenstaande actie heel goed past in onze parochie en vragen wij u allen: Breng nu in het weekeinde van 9 en 10 september iemand mee naar de kerk, misschien een eigen kind of kleinkind, een goede buur of wie u ook te binnen schiet, zodat deze mensen eens kunnen proeven wat het betekent om in Gods aanwezigheid te zijn. Dat raakt mensen. Wij rekenen op uw inspanning hiervoor! Kijk op deze website voor meer informatie


Kerken bezoeken (2 aug)

Het blijft opvallend hoeveel Nederlanders tijdens hun vakantie steevast kerken bezoeken. Zowel de monumentale kerken als ook de kleinere parochiekerken kerken blijken een grote aantrekkingskracht uit te oefenen op vakantiegangers. En dat niet alleen voor hen die in eigen land toch al regelmatig naar de kerk gaan. Het geldt ook voor velen die thuis hun plaatselijke kerk niet of nauwelijks bezoeken. Hoe vaak komt het niet voor dat van deze laatste groep een groot aantal op zondag de Mis meeviert in de kerk vlak bij hun camping, zomerhuisje of hotel. En dat is fantastisch! Want op een goede vakantie krijg je ruimte voor zaken waar je normaal niet aan toekomt. Daartoe hoort vaak ook het geestelijke leven, je innerlijke leven. Een extra moment van bezinning en gebed in een zondagsmis in het buitenland kan daarvoor een speciaal dosis ‘voedsel voor onderweg’ worden. En voedsel voor lichaam en ziel hebben we allemaal nodig.


'Engeltje op de schouder' (26 juli)

Hoeveel mensen zijn er niet onderweg in deze vakantietijd? In onze eigen woonplaats merken we dat er uit onze straat meer mensen dan normaal weg zijn voor een paar dagen of zelfs een paar weken. Tegelijk zien we heel goed dat er veel meer toeristen zijn  – vooral fietsers – die onze dorpen en de omliggende hun schitterende natuurgebieden bezoeken. De recreatievoorzieningen draaien echt ‘hoogseizoen’.  
Daarmee is het extra druk op onze wegen. En neemt het gevaar van ongelukken toe. We mogen daarom hopen en bidden dat er bij ieder een ‘engeltje op de schouder’ zit, die bescherming kan bidden tegen alle gevaren. Een reiszegen of een reisgebed uitspreken voor als je op weg gaat, voor jezelf of voor anderen, is daarom misschien helemaal niet zo’n slecht idee. Dat kan heel eenvoudig gebed zijn zoals dit: 

“Heer, zegen ons en allen die op weg zijn, zodat wij veilige wegen gaan 
en in de bescherming van uw engelen uw bijstand mogen ondervinden. Dank U!”


Jezelf rust gunnen (19 juli)

Vakantie houden is en blijft een zekere luxe. Hoewel alle CAO’s een vakantieperiode toekennen, kunnen sommige mensen zich geen vakantie buitenshuis veroorloven. Zij blijven ‘rundum Hause’.

Maar ook al is vakantie een luxe, voor velen is het zeker geen overbodige luxe. Want het ritme van het moderne leven is vaak zo opgedreven, dat je één keer per jaar echt wel een langere rustperiode nodig hebt. Jezelf gunnen om tot rust te komen, hoort bij een evenwichtige levensstijl. Rust voor lichaam én ziel. Dat heb je nodig. Maar rust betekent niet dat je alle teugels laat vieren en je je focus verliest. Nee, rust is “recreëren”, oftewel je laten “herscheppen” naar lichaam en ziel. Dat betekent: een hernieuwd contact zoeken met de Bron van alle leven, met de Bron van barmhartigheid en verzoening. Daarom is vakantie houden niet alleen je lekker voelen, maar ook je zelf herbronnen op waar het in het leven echt om gaat. Dat Gods zegen op onze vakantie mag rusten!


Vakantie (5 juli)

Vele mensen leven naar de vakantie toe: even afstand nemen van alle dagelijkse beslommeringen, even de gedachten volledig verzetten. En dat is goed, want de boog kan niet altijd gespannen staan.
In de vakantie kan een mens musea bezoeken, aan het strand luieren en eens extra aan sport doen, zoals fietsen, bergbeklimmen, zwemmen en noemt u maar op. Even een tijd anders doorbrengen en weg van de spanningen van het werk.
Natuurlijk bezoekt men in andere steden ook kerken, als die open zijn. En weet u wat ons vaak is opgevallen? Ook al bezoeken mensen kerken in de vakantie en genieten ze van de schoonheid en soms de eenvoud in een kerk, toch zijn er kerkgangers die na de vakantie niet meer in de kerk gezien worden. Heeft een vakantie dan zo’n slechte invloed op mensen? Of is het anders: in de vakantie slaan we een keer over op zondag en dat went heel gauw… En die ene keer mondt heel gauw uit in een gewoonte en dat is jammer, heel jammer. Immers u en ik, wij allemaal hebben God nodig: wij hebben allemaal de redding van Jezus nodig. Daarom zou ik zeggen: als u in de vakantie een kerk bezoekt – en doe dat vooral! – sta dan ook eens even stil bij het waarom van een kerk (lees kerkgebouw): waarom zijn er kerken? Ze zijn er om met de gelovige gemeenschap samen te komen. De priester of de dominee moet in de kerk de wegwijzer zijn naar de eeuwigheid. In een kerk dient u te horen hoe de heilige God naar u uitziet en verlangend is naar ieder gebed dat u uitspreekt, hardop of zacht in uw hart. Want wie u ook bent, u bent kostbaar in Gods ogen en afhankelijk van de band (door gebed) met God, wordt u voor Hem steeds kostbaarder.
Van harte een vruchtbare vakantie toegewenst.


Zegening (28 juni)

Het was voorheen heel gebruikelijk dat mensen die een huis betrokken het lieten inzegenen. Dat lijkt nu bijna helemaal verdwenen.
Ieder jaar komt een bakker op 3 november om ’s morgens acht uur voor de pastorie om de Hubertusbroodjes te laten zegenen.
De moderne mens vraagt zich af of dat zin heeft: behoort dat niet tot die ‘goeie oude tijd’ en is dat niet verleden tijd? Wordt het niet tijd dat we dat maar helemaal gaan vergeten?
Het is zeker geen antiek gebruik dat aardig is, maar meer speelt op de emoties van de mens. Aan het einde van iedere Eucharistieviering geeft de priester de gelovigen Gods Zegen.
Weet u, het is een voorrecht om door onze God gezegend te worden, dat geeft een mens ook rust voor de ziel.
Zo geeft het mensen ook rust als hun huis gezegend wordt. Als een mens een huis betrekt, maakt hij het schoon, want je wilt nu eenmaal niet in ‘het vuil’ van de ander zitten en wij vinden het heel normaal. Maar weet u dat er ook ander onzichtbaar ‘vuil’ kan zijn? De sfeer, de geest, die mensen achterlaten als zij een huis verlaten? Dat is zo’n zegening ook een reiniging die de mens erg goed zal doen, ik spreek uit ervaring.
Het zegenen behoort niet verwezen te worden tot het ‘geestelijk museum’, maar is juist een groot goed voor hen die er gebruik van maken.
Onze Kerk heeft veel, heel veel goeds te bieden dat uiteindelijk zal leiden tot alle goeds: verblijf in Gods Herlijkheid.


Bereikbaar? (21 juni)

Als er vroeger een dokter nodig was, moest men de fiets pakken om naar de dokter te gaan en hem te vragen om bij de zieke te komen. Soms kon men ook bij buren of anderen terecht die over een telefoon beschikten. Maar nu is dat anders: even het mobieltje en de arts of helpende instantie is aan de lijn. Als zaken niet zo urgent zijn, sturen we een mailtje en we verwachten een antwoord.
Maar als het mobieltje het begeeft? Als het internet om welke reden ook uitvalt? Zijn we dan hulpeloos, of alleen maar ‘flink’ geïrriteerd?
Als een bedrijf geen mailtjes kan ontvangen, geen orders kan ontvangen en geen bestellingen kan plaatsen via de digitale snelweg, dan is dat echt een ramp en niemand wordt er vrolijk van, zo zeggen we dat.
Wat een geluk, dat de hemel altijd bereikbaar is. Nooit een stemmetje: ‘er zijn nog 10 wachtenden voor u’, of: ‘probeert u het later op de dag nog eens’…
Neen, onze God en Vader is er altijd. Ieder woord aan Hem gericht komt direct over. Trouwens Hij wacht op ieder woord van ons aan Hem. Wat Hem betreft behoeven we ons nooit verlaten te voelen.
Een christen (René Camahort) uit de Filipijnen die in Saudi-Arabië in de gevangenis zat omdat hij een Bijbelstudie hield onder zijn landgenoten, hetgeen daar ten strengste verboden is, zei toen hij eindelijk weer thuis was op de Filipijnen: “Soms mis ik de cel in Saudi-Arabië, want daar was Jezus zo dicht bij me….”
Geeft u Jezus ook de kans om dichtbij u te mogen zijn? Het zal u heel goed doen.


Sacramentsdag ( 8 juni)

In de media worden allerlei voedingssupplementen aanbevolen om voor een gezond lichaam te zorgen. U weet hoe belangrijk gezondheid is. Er zijn namelijk schadelijke elementen die wij door ons voedsel binnenkrijgen en ook goede elementen. En juist die goede elementen zouden de andere ver moeten overtreffen voor een gezond lichaam.

Uiteraard is iedereen voor een gezond lichaam, maar door alleen maar aandacht te besteden aan het lichaam, wordt de geest wel eens vergeten. U kent toch de uitdrukking: ‘Een gezonde geest in een gezond lichaam’. Maar hoe krijgen wij een gezonde geest? Welnu, dat liet Jezus ons achter bij het Laatste Avondmaal: de H. Eucharistie.
Een uurtje per week verblijven in Gods aangezicht in de kerk en dan ook nog in de H. Communie het kostbaar Lichaam van onze Heer Jezus Christus mogen ontvangen: dat is echt gezond voor onze geest. Een betere voeding is er niet te vinden, daar kan geen supplement tegenop.

Jezus geeft ons zijn Lichaam, zijn warmte, zijn zorgen. Hij wil ons omvormen, opdat we steeds meer gaan gelijken in mentaliteit en houding op Hem: de volmaakte God-Mens. Als u dan weet dat een lichaam positief reageert op een gezonde geest, een geest die door Jezus gevoed wordt, dan moet er toch in ons het verlangen komen om Hem veelvuldig te ontvangen?

U bent van harte welkom in een van onze kerken.


Pinksteren in het natuurtheater (31 mei)

Gelijktijdig aan de Eucharistievieringen van het hoogfeest Pinksteren op 4 juni om 11.00 u in onze kerken, zal er in het Natuurtheater te Oisterwijk een oecumenische gebedsviering gehouden met het thema “Doorgeven”. De viering zal speciaal kindvriendelijk en ‘tienervriendelijk’ zijn. Voorgangers zijn de nieuwe dominee van de protestante kerk in Oisterwijk, ds. Winanda de Vroe, en namens het pastorale team van de St Jozefparochie, pastor Ad Verest. Van harte welkom in een van de vieringen!


Wat is Pinksteren (24 mei)

Volgende week gaan we weer Pinksteren vieren. Het is een van de grootste feesten van ons geloof. We vieren het ontstaan van de Kerk. Met Pinksteren staat voor ons, christenen, het verhaal uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 2 centraal. De apostelen hadden zich na de Hemelvaart van de Heer opgesloten. Ze waren bang dat de Joden met hen hetzelfde gingen doen als ze met Jezus hadden gedaan. De Heer had een Helper beloofd maar die liet op zich wachten. Na 9 dagen gebed gebeurde er iets bijzonders. "Er verscheen hun iets dat op vuur geleek en dat zich, in tongen verdeeld, op hen neerzette. Zij werden allen vervuld van de heilige Geest en begonnen te spreken in vreemde talen, naargelang de Geest hun te vertolken gaf."

De Kerk werd geboren. De leerlingen gingen zonder angst naar buiten om te getuigen: Jezus Christus is voor elk van ons persoonlijk gestorven én verrezen, Hij is de Heer. Pinksteren is de verjaardag van de kerkgemeenschap. Door ons Doopsel zijn we allen lid van de Kerk. In het Doopsel en Vormsel hebben wij allen de heilige Geest ontvangen. Hoe is het vandaag de dag met onze vurigheid? Ga ik er ook zoals de eerste leerlingen op uit en verkondig ik aan de mensen om mij heen mijn geloof dat Jezus voor mij persoonlijk gestorven en verrezen is? En dat mij dat diep geluk geeft?


100-jarig jubileum verschijningen in Fátima (10 mei)

Zaterdag 13 mei is het 100 jaar geleden dat Maria is verschenen aan 3 herderskinderen in het Portugese plaatsje Fátima. Paus Franciscus zal deze dag in Fátima twee van de zienertjes, Jacinta en Francisco Marto, heilig verklaren.
Op dezelfde dag wijden de Nederlandse bisschoppen gezamenlijk hun bisdommen en alle mensen die in de bisdommen wonen, toe aan het Onbevlekte Hart van Maria. Dit zal gebeuren tijdens een vesperviering om 15.00 u. in de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht.
De toewijding gebeurt volgens de bisschoppen "in het gelovige besef dat Maria ons brengt bij Christus. Zij vraagt ons te doen wat Christus ons zegt (Joh. 2,5). Maria, die zelf heeft gezegd ‘Mij geschiede naar uw woord’ (Lc. 1, 38) helpt ons om te leven in overgave aan God." Door deze toewijding aan het Onbevlekte Hart van Maria hopen de bisschoppen dat alle gelovigen gesterkt worden om als Kerk in Nederland de weg door het leven te gaan in geloof, hoop en liefde, met vreugde en vertrouwen, naar God de hemelse Vader.

In het kader van het jubileumjaar gaan we vanuit de parochie met een groep van 25 pelgrims op bedevaart naar Fátima van 10 tot 15 juni. Voorafgaand aan deze reis vindt er een informatie-avond plaats over de gebeurtenissen rondom de verschijningen. Deze avond vindt plaats in het parochiehuis van Haaren op donderdag 18 mei van 20.00 tot 21.00 uur en is toegankelijk voor iedereen, dus ook als u niet meegaat op bedevaart bent u van harte welkom.


Roepingenzondag (4 mei)

Aanstaande zondag 7 mei wordt in de Kerk wereldwijd gebeden voor roepingen. Voor deze 54e roepingenzondag heeft paus Franciscus als thema gekozen: Voor de zending door de Geest voortgestuwd.
'Alle christenen zijn geroepen om missionarissen van het evangelie te zijn' schrijft de paus in zijn brief voor deze roepingenzondag. Ieder die de levende Heer Jezus toelaat in zijn leven wordt gestuwd om vreugdevol en dienstbaar naar de andere toe te gaan.
De Kerk heeft nood aan priesters en mensen die toegewijd zijn deze opdracht met vertrouwen op te nemen.
Deze jaarlijkse gebedsdag vraagt aan ons ook om te blijven bidden voor nieuwe roepingen tot het priesterschap en het religieuze leven, dat de Heer arbeiders voor de oogst stuurt om het evangelie te verkondigen en Gods liefde zichtbaar te maken.


50 dagen Pasen (27 apr)

Volop kunnen we nog nagenieten van de mooie paasvieringen en paasversiering in de kerken en kapellen van onze parochie. Vele vrijwilligers hebben het weer mogelijk gemaakt dat we het allerbelangrijkste feest hebben kunnen vieren. Onze dankbaarheid is groot naar alle mensen die zich hiervoor extra hebben ingezet.
Veertig dagen hebben we ons voorbereid op Pasen en vijftig dagen tot Pinksteren mogen we het navieren.

Elke zondag bidden wij in onze Geloofsbelijdenis waar het met Pasen om gaat: „Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden.”  Dit is geen rijmpje dat we opzeggen, maar het is de kern van wat wij geloven. We spreken in geloof uit dat wat er toen gebeurde, nog steeds met ons te maken heeft. Sinds de kruisdood en  verrijzenis van Jezus, kan niets of niemand ons ooit scheiden van Gods Liefde. De verrijzenis van Christus is het feest van onze verlossing en daarom een feest van dankzegging en blijdschap. Hij heeft de dood overwonnen, Hij blijft ons nabij en roept ons op om altijd te kiezen voor het leven, om met hem op te staan en zo ook eens met Hem te kunnen leven in eeuwigheid. Pasen gaat niet alleen de persoon Jezus aan, ze gaat ook ons persoonlijk aan. Daarom is het de moeite waard om vijftig dagen lang Pasen te vieren!


Paasboodschap 2017 (13 apr)

Een écht feest: dat draagt het vieren van Pasen in zich! En dat niet alleen omdat we met familie en dierbaren samen zijn. Ook niet alleen omdat we elkaar gastvrijheid bieden en elkaar trakteren op de heerlijkste gerechten. 

Want Pasen is ook een feest van troost en blijdschap. Het legt voor ons de weg naar het volle leven open. Juist omdat Jezus uit de doden is opgestaan – iets wat wij mensen zelf niet kunnen – geeft Hij ons de hoop dat, als wij komen te sterven, we toch niet ophouden met leven, maar juist thuis zullen komen. Thuis in het Vaderhuis. 

Wie met Christus leeft, kijkt verder dan het aardse leven reikt. Je mag dan zelfs verder kijken dan de dood. Namelijk naar de eeuwige liefde, naar eeuwig leven, naar de vervulling van als onze geluksverlangen. Door het Pasen van de Heer Jezus zal er ook voor ons een leven kunnen zijn van licht en vreugde, van vrede en voltooiing, voorbij die akelige grens van de dood. Daarmee zal Jezus alle beloftes inlossen die Hij persoonlijk aan ons mensen gedaan heeft. En wie wil daar nu niet op hopen?

Als pastorale team van de Jozefparochie zijn wij erkentelijk aan de talloze mensen die zich het afgelopen jaar speciaal hebben ingezet voor de geloofsgemeenschappen in Haaren, Oisterwijk en Moergestel. Samen met alle anderen wensen wij u een zalig Pasen!


De Goede Week (6 apr)

Aanstaande zondag vieren we Palmzondag, daarmee begint de Goede Week. Dit is de laatste week van de veertigdagentijd die vooraf gaat aan het hoogfeest van Pasen. Een week van stille inkeer, waarin we het lijden en sterven van de Heer Jezus gedenken. 

Op Palmzondag vieren we de intocht van de Heer in Jeruzalem. Aan het begin van de plechtigheid in de kerk worden de palmtakken gezegend waarna het lijdensverhaal volgens de evangelist Matteüs wordt gelezen.

Op Witte Donderdag herdenken we het Laatste Avondmaal van Jezus en zijn leerlingen. We vieren dat Jezus voor ons de heilige Eucharistie heeft ingesteld om bij ons blijvend aanwezig te zijn.

Op Goede Vrijdag herdenken we het lijden en de dood van Jezus. Op het uur van zijn sterven bidden we de Kruisweg. 's Avonds herdenken we Zijn kruisdood en vereren het heilig kruis waaraan Hij is gestorven. We overwegen op deze avond het Passieverhaal volgens Johannes.

Op Paaszaterdag of Stille Zaterdag, de laatste dag van de Goede Week, gedenken we dat de Heer in het graf ligt. Dan is het letterlijk stil in de kerk. Jezus is de marteldood gestorven, het is wachten op de volle vreugde die we mogen vieren tijdens Pasen wanneer Jezus door Zijn verrijzenis laat zien dat Hij de dood overwint.

Wij nodigen u van harte uit om deze week bewust met ons te beleven en deel te nemen aan de diensten die in onze parochie gehouden worden en wensen aan u allen een mooie week toe.

Namens het pastorale team,
Pastoor Francis De Meyer


Solidair met de Ander/ander (30 mrt)

Eigenlijk is de Vastentijd een prachtige tijd! Want we kunnen dan zelf ook bouwen aan de solidariteit waar we in onze maatschappij zo veel nood aan hebben. Ieder jaar is de Vastenactie weer een welkome hulp om die solidariteit concreet te maken. De kerken van Oisterwijk en Haaren hebben zich dit jaar gecommitteerd om met hun Vastenactie de projecten van ‘Kerk in Nood’ te ondersteunen. Deze bouwen een nieuwe solidariteit met de christenen in Irak en Syrië. De kerk in Moergestel sluit dit jaar aan bij de landelijke Vastenactie die  ‘eilanden van hoop’ ondersteunt voor jongeren in El Salvador, dat door bendegeweld wordt verscheurd.

Wanneer we in de Veertigdagentijd mikken op meer solidariteit, dan springt de vernieuwde aandacht en wereldwijde naastenliefde natuurlijk meteen in het oog.   Toch is er tegelijk ook een solidariteit die meer innerlijk en geestelijk is: een vernieuwde band met de Bron van alle naastenliefde en rechtvaardigheid. Want het is uiteindelijk de God van alle barmhartigheid die ons inspireert om onze relaties met elkaar en met Hem te vernieuwen. Komen tot een nieuwe band met de ander en met de Ander. En zo ook met onszelf. Wat een prachtige en genadige opdracht van de Veertigdagentijd!


Christenen in Irak en Syrië (23 mrt)

Dat christenen ook vandaag de dag vervolgd worden, daar hebben velen een vage notie van. Maar de lezing van de internationale hulporganisatie ‘Kerk in Nood’ op 9 maart jl. over de christenen in het Midden-Oosten liet niets aan de verbeelding over: duizenden en duizenden christengezinnen en kerkgemeenschappen worden in de dominant islamitische cultuur van het Arabisch schiereiland vandaag de dag achtergesteld, gediscrimineerd en vervolgd. Dat alles is nog eens heftig versterkt door de onvoorstelbare barbarij van de Islamitische Staat. Waar deze ‘staat’ het voor het zeggen heeft of had, zijn bijna alle kerken verwoest en de christenen gemarteld, verdreven of gevlucht. 
Is er dan nog hoop voor de christenen in landen als Irak en Syrië? Menselijkerwijs zou je zeggen van niet. Maar de werkelijkheid is anders. En verrassend. Want de nieuwste ontwikkelingen - waaronder het terugdringen van I.S. - maar vooral de persoonlijke verhalen van trouwe christengezinnen en heldhartige parochieherders getuigen van een krachtige hoop om de kerkgemeenschap weer op te bouwen. Hun geloof en solidariteit blijkt sterker te zijn dan de vernietigingen door oorlog en terreur! Zij kunnen voor ons een voorbeeld zijn hoe in de grootste nood te vertrouwen op God en op zijn Woord je leven op te bouwen. De Vastentijd geeft ruim gelegenheid ons daarop te bezinnen.
Bovendien hebben de kerken van Oisterwijk en Haaren zich gecommitteerd om met hun Vastenactie al dit jaar de projecten van ‘Kerk in Nood’ te ondersteunen. Gelegenheid te over om onze solidariteit met de christenen in Irak en Syrië concreet te maken. 
 


Jozef in de maand maart (16 mrt)

Wie is de heilige Jozef? 
Op enkele plaatsen komt hij voor in de evangeliën van Matteüs en Lucas. Daarin vinden we van hem een woordeloos verslag maar toch heeft deze stille timmerman uit Nazareth ons iets te vertellen. Wanneer Matteüs ons Jozef voorstelt, Schrijft hij: „Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was…”  Dit is niet enkel een deugd die erin bestaat, dat men iedereen geeft wat men toekomt, neen, het betekent ook heiligheid, voortdurend beoefenen van de deugd, trouw zijn aan Gods liefde. Jozef heeft  „ja”  durven zeggen op de uitnodiging van God om voedstervader van Jezus te zijn. Zo is Jezus mens kunnen worden in een gezin met een vader en een moeder. Nederig zorgde hij samen met Maria voor een veilige thuis van Jezus in Nazareth. Samen vormen ze een heilige familie door te luisteren naar de aanwijzigingen van God. Niet met grote woorden en daden, maar in het eenvoudige dagelijkse leven. Zoals Jozef Gods plan in zijn leven volgde, zo mogen wij hem aanroepen en eren om Gods plan in ons eigen leven te ontdekken en te volgen. Zijn daden van goedheid en trouw, zijn liefde voor Jezus en Maria nodigen ons uit om dichter bij God te komen.

Sinds enkele weken kijkt Sint Jozef uit over het kerkplein in Haaren
Dankzij vrijwilligers heeft het Jozefbeeld en de stenen zuil zijn thuishaven gevonden in Haaren. Beiden zijn geschonken aan onze parochie. Het beeld is afkomstig uit de gesloten H. Hartenkerk in de Den Bosch. Rond ca. 1960 is het beeld vervaardigd, in witte natuursteen, door wijlen beeldhouwer Piet Verdonk in zijn Atelier genaamd „Sint Jozef” te ’s-Hertogenbosch.  De neo-gotische blauwstenen zuil komt uit de Hubertuskerk van Bosvoorde-Watermaal (Brussel). De plaatsing is een geschenk van Bouwservice Liempde uit Liempde.


Lijnen of vasten?  (9 mrt)

De Veertigdagentijd – de zes weken van voorbereiding op Pasen - wordt in de volksmond vaak “de Vasten” genoemd. In die term klinkt vooral heel de dimensie  door van boete en versterving door de beperkingen die je jezelf oplegt in eten en drinken.   
Dit jaar is het populair om in de Vastentijd de alcohol te laten staan. Dat is vooral omwille van een goede gezondheid: geen alcohol drinken is veel beter voor je lijf en sterkt je geest en je wil. Lijnen is in.
Je inzetten voor je lichamelijke gezondheid is natuurlijk prima. Maar laten we niet vergeten dat de Vastentijd in eerste instantie bedoeld is voor je totale gezondheid: lichamelijk zowel als geestelijk. Door boete en versterving richten we onze menselijke geest allereerst op Gods Geest die in Jezus tot volle ontplooiing is gekomen. Van die Geest verwachten we een vernieuwing van ons leven: bewuster gehoor geven aan Gods Woord en een hernieuwde toeleg op de dienst aan onze naasten. In die zin betekent ‘lijnen’ allereest op één lijn komen te zitten met de Geest van barmhartigheid, van inkeer en soberheid. Dat is pas écht ‘Vasten’. 


Veertig dagen licht  (2 mrt)

Nu boerenkiel en de prinsensteek weer voor een jaar op zolder zijn opgeborgen en we inmiddels Aswoensdag hebben gevierd, is de Veertigdagentijd weer aangebroken. Want naast overvloed en feestgedruis dient er op zijn tijd ook soberheid te zijn en bezinning op wat eeuwigheidswaarde heeft.

Wil je een bijbelse bezinning op waar je staat in je geloof? Dan bieden dit jaar de zondagslezingen ons een bijzonder licht: in de beproevingen van Jezus in de woestijn wijst Hij het valse licht van de grote Verleider af; op de berg Tabor wordt Jezus vervuld van het ware licht dat God ons openbaart (daar staan Mozes en Elia voor); in de ontmoeting aan de waterput van de aartsvader Jakob zet Jezus het leven van de Samaritaanse vrouw in een nieuw licht, dat van de barmhartigheid ; bij de genezing van de blindgeborene wordt, naast het licht in de ogen, ook het licht van het geloof geschonken; tenslotte ziet Lazarus bij zijn miraculeuze opwekking uit de dood opnieuw het levenslicht. 

Aan ons de geestelijke uitdaging om te midden van de duistere kanten van onze wereld dat geloofslicht toe te laten en te ervaren hoe bevrijdend dat is.  Dat zou de mooiste vrucht van deze Veertigdagentijd zijn!
 

 

Sint Jozef Parochie